استخوان‌خردکرده

می‌آید و سبیل سبزنشده‌اش را به زور برای‌ام تاب می‌دهد و می‌گوید «زمانه‌ی بدی شده است! هیچ چیزی سر جای‌اش نیست،؛ همه چیز بدتر شده است؛ حیف از گذشته» گویا حالا صد سال زنده‌گی کرده است یا اصلا می‌داند ده بیست سال پیش دنیا دست که بوده.
در دل می‌گویم «کاش دست‌کم صبر می‌کردی یک بار ردِ تیغ بر صورت‌ات می‌ماند» و سرم را به افسوس تکان می‌دهم و عصازنان می‌روم.
Advertisements

6 نظر برای “استخوان‌خردکرده

  1. یعنی حالا یک بار رد تیغ بر صورت می موند این جور چپ چپ نگاش نمی کردی؟!بابا جان،دوره زمونه عوض شده.حالا که مثل اون زمان ها نیست تا زندگی نکرده باشی نمی فهمیدی دنیا دست کیه.الان بچه ی تو گهواره هم با آیپاد و لپت تاپ بازی می کنه کل آمار از عصر پارینه سنگی به اینور و می تونه در بیاره!(خنده)

  2. به هاله: ها ولله!

    به لرد شارلون: ای بزرگ‌وار! اگر عصایی هست، دلیل‌ای ندارد جز دوری‌ی راه و فراغ دوستان.

    به zero: بسیار!

    به منحنی شور: هیچ‌کدام. جوان‌ها جوان‌اند و اگر جوانی نکنند عجیب است.

    به تبسم: چه بگویم که امروز هر بچه‌ای با تیغ ژیلت پنج‌لبه بازی می‌کند.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s