از ظهری تا عصری

سیاه و سپید
صورتی
و سیاه.
اینک آبی:
چشم‌ها را می‌بندم از حیا.
Advertisements

12 نظر برای “از ظهری تا عصری

  1. اعتراف می كنم كه این پست رو نه تنها نفهمیدم كه هیچی هم نتونستم حدس بزنم. تازه از خودمم نتونستم برا دلخوشی خودم چیزی بسازم 🙂

  2. به بوگی : این خاصیت بعضی چیز هاست ، بدون اینکه بفهمیشان باید باهاشان ارتباط برقرار کنی . مانند بعضی از پست های این وبلاگ . ربطش هم فکر میکنم به Anti Memoris بودنشان داشته باشد .

  3. اما من فکر کنم فهمیدم !
    با اجازه جناب سولوژن
    به بوگی : به رنگ ها زیاد توجه نکن هر کسی یک رنگی می بینه ! به جمله ی آخر توجه کن شاید حست تغییر کرد ! نخونش تصورش کن !

  4. په R: ممنون!

    به یک آدم معمولی: صد البته!

    به بوگی: گاهی خود من هم نمیفهمم معنای متن چیست.

    به R: با شما موافقم!

    به رها: عجب تفسیری! (:

    به مانا: احتمالا چشمها را نمی بستم. جدا از آن را دیگر نمی دانم. باید شرایط بی حیایی رخ دهد تا ببینیم چه خواهد شد.

  5. hamishe ma adama az sefatike kamtarin barkhordario darim,bishtarin estefadaro mikonim…va khob hamin neshan az adameshe…mesle kasi ke edeaye bakhshandegi dare…ya kasi ke edea dare harfesh hamishe raste…

  6. به مانا: من خیلی متوجه ربط کامنت‌ات با این پست نشدم. یعنی به صرف این‌که من در ضدخاطرات از کلمه‌ی «حیا» استفاده کرده‌ام ایجاب می‌کند که بیش‌ترین استفاده از «حیا» را کرده‌ام (که همان‌طور که می‌دانی معمولا جزو کلمه‌های خیلی مورد استفاده‌ی من نیست) و لابد با توضیح‌ات از کم‌ترین حیا نیز برخوردارم؟!
    با این وجود من شجاعت کامنت‌ات را تحسین می‌کنم. اجازه بده کمی در موردش حرف بزنم:

    کامنت‌ات شجاعانه نوشته شده چون آن‌چنان قانونِ کلی و عمومی در مورد آدم‌ها صادر کرده‌ای که بعید می‌دانم کم‌تر کس‌ای در دنیا چنین بکند.
    یعنی هر کس‌ای از حیا حرف زد، حتما همیشه بی‌حیاست و هر کس از بخشندگی گفت، دزد و دغل است؟! عجب!
    تصور من این است که آدم‌ها گاه‌ای باحیا رفتار می‌کنند و گاه‌ای بی‌حیا (و اصلا حیا را چگونه باید تعریف کرد؟! چه رفتاری در دایره‌ی حیا قرار می‌گیرد و چه چیزی خارج‌اش؟ و مطابق با کدامین استاندارد؟)؛ گاه راست می‌گویند، گاه ناراست؛ گاه بخشنده‌اند و گاه‌ خسیس؛ و بعضی وقت‌ها آرام‌اند و دگر وقت‌ها هم خشم‌گین!
    این تصور دنیا و آدم‌های خاکستری، دیدگاه واقعی‌تری از دنیا می‌دهد نسبت به آن دنیای سیاه و سفید که یک سوی‌اش حقیقت و روشنایی قرار گرفته و دگر سوی‌اش زشتی و ناپاکی!

  7. منظور مانا, فکر کنم این باشه که نقاط ضعف آدما از طرف دیگه می تونه نقاط قوت اونا محسوب شه و نور و تاریکی که از دو سر به هم تنیده شده.

    آدم خاکستری هم جناب سولوژن, متعلق به دنیای مدرنه (دنیایی که با ورود تکنولوژی به زندگی آدمها شکل گرفت), و اینطور که به نظر میاد خیلی از شهروندان عزیز ایران زمین با وجود علاقه ی وافر به استفاده از امکانات دنیای مدرن, هنوز با فرم و محتوی اون مشکل دارن و قادر به گذار از مرحله ی سیاه و سفید دین/سنت گرایی و ورود به دنیای یکپارچه ی رنگی مدرن, بدون قدسی و امامزاده و نذری نیستن.

    آقای حجاریان, جهان بگلو ,مخملباف, سازگارا, فروهرها و امثالهم هم به خاطر سستی اغلب مردم در هضم همین مفاهیمی که روزمره استفاده می کنن, به راحتی مورد هجوم قرار می گیرن و سر بی کلاه نظریه هاشون یک روز در میون از لب تیغ می گذره در حالی که افرادی مثل آقای سروش و خمینی و شریعتی و حسین همچنان به بقای سمبلیک خودشون ادامه می دن.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s