من و باراک اوباما

وارد این سایت شوید و عقاید سیاسی‌ی خود را با کاندیداهای ریاست جمهوری‌ی امریکا مقایسه کنید. این تست، بیست سوال در زمینه‌های سیاست خارجه، اقتصاد، محیط زیست، عراق، بهداشت و درمان عمومی، تروریسم و غیره از شما می‌پرسد و عقایدتان را با کاندیداهای مختلف مقایسه می‌کند.

نتیجه‌ی من، به طور خلاصه، این بود که عقاید سیاسی‌ام بیش‌تر از همه به باراک اوباما (Barack Obama) نزدیک بود: پنج درصد از لحاظ اقتصادی چپ‌تر بودم و شش درصد پیش‌روتر.

برای این‌که ببینم معنای این تفاوت‌ها چیست، پاسخ‌های خود را با پاسخ‌های او مقایسه کردم.

منشاء تفاوت‌های‌مان دو چیز بود:
۱) دیدگاه [نیمه-]شک‌گرای من اجازه نمی‌دهد در مورد خیلی از نظرات چندان مطمئن حرف بزنم. در حالی که من با خیلی موارد موافق یا مخالف بودم، او به شدت موافق یا مخالف بود.

مثلا باراک اوباما اعتقاد شدیدی دارد که سقط جنین نباید غیرقانونی باشد، اما اعتقاد من به آن شدت نیست. یعنی اعتقاد ندارم پس از گذشت زمان‌ای از بارداری کس‌ای حق دارد به طور دل‌خواه جنین را بکشد.

یا او بیش و کم اعتقاد دارد که افزایش مالیات بر سوخت‌های فسیلی باعث کاهش آلودگی‌ی محیط زیست خواهند شد. من در این مورد مطمئن نیستم. زنجیره‌ی تاثیرات پیچیده‌تر از آن است که تنها با افزایش یک عامل،‌ فقط یک متغیر تغییر کند.
مثلا ممکن است با افزایش قیمت سوخت،‌ صنعت خودروسازی کم‌سودتر شود و در نتیجه خودروسازان از هزینه‌های R&Dشان بزنند و پژوهش بر روی خودروهایی که با انرژی‌های دیگر (مثلا خورشیدی) کار می‌کنند متوقف شود. این توقف پژوهش ممکن است در آینده‌ی دراز مدت تاثیرش از کم‌شدن مصرف سوخت‌های فسیلی بیش‌تر باشد.
دیدگاه من در این‌باره پیاده‌سازی‌ی سیاست‌های تشویقی است: تشویق به صورت اختصاص مالیات کم‌تر بر صنایع با انرژی‌های جای‌گزین و افزایش بودجه‌ی پژوهش‌های مربوط.
البته باز هم بگویم که این‌ها تنها حدس من است و بدون تحلیل‌ای اقتصادی حرف قاطع‌ای نمی‌توان زد.

۲) در مورد یک چیزهایی واقعا اختلاف نظر داریم. مثلا من اعتقاد ندارم که دور مرزهای کشوری را باید سیم‌خاردار کشید، اما او متمایل به چنین باوری است. یا مثلا من باور دارم که امریکا باید هزینه‌های تسلیحاتی‌اش را کم کند، اما او مخالف چنین اعتقادی است.

البته حدس می‌زنم بخشی از این تفاوت‌ها ناشی از حساسیت‌های بعضی از موضوعات برای امریکاییان باشد. مثلا جنگ علیه تروریسم، خروج از عراق و مساله‌ی مهاجرین غیرقانونی کم و بیش جزو مسایل ناموسی‌ی امریکاییان است، و دیدگاه بسیار متفاوت درباره‌شان به باخت زودرس کاندیداها منجر می‌شود.
اما از طرف دیگر نوع نگاه من به این موضوعات و اهمیت‌شان تنها به خاطر نگاه انسان‌مدارانه‌ام است بدون توجه به مصلحت کشور. شاید اگر من -و احتمالا هر کس دیگری- جای او بود در بعضی موارد ‌موضع‌ای به هنجارتر برمی‌گزید.

حال با همه‌ی این اوصاف، آیا به من رای می‌دهید؟

مرتبط

* قطب‌نمای سیاسی: لیبرال‌تر و چپ‌تر (باورهای سیاسی‌ی من در سال ۲۰۰۷)
* جهت‌گیری‌ی سیاسی: لیبرال چپ (باورهای سیاسی‌ی من در سال ۲۰۰۴)

Advertisements

12 نظر برای “من و باراک اوباما

  1. آقا ما این وسط چه کار کنیم که باز هم تک افتادیم؟ راست و بالا! یه مقدار به ران پال نزدیک هستم اما به هر حال احساس می‌کنم که من متعلق به نسل سیاست‌مدارانی هستم که هنوز زمان ظهورشون فرا نرسیده!
    .
    و اما تو… روی رای من حساب نکن… همون طور که بارها گفته‌ام عقایدت زیادی چپیه… قابل قبول نیست!

  2. نشد دیگه سولوژن عزیز. خودت رو گذاشتی جای اوباما، پس بازدید کننده‌ها هم باید خودشان رو بگذارند جای ملت شهیدپرور آمریکا. نتیجه اینکه شکست می‌خوری.
    اما اگر برگشتی ایران و کاندیدا شدی، خبر بده. من حتما به‌ت رای می‌دم.

  3. به روزبه: نخست‌وزیر چی؟! یا وزیر آموزش و پرورش؟!

    به منیری: ممنون از رای‌تان! (:

    به ar: یک مشکل فنی پیش آمده بود که اگر تاکنون برای همه‌ی بازدیدکننده‌ها رفع نشده باشد، به زودی رفع خواهد شد.

    به سیامک: می‌توانی بیش‌تر توضیح دهی که سوالات‌اش به چه صورتی جهت‌دار بودند؟

  4. کلا منکه با سیاسیت های دموکرات ها بخصوص سیاست های افتصادیشون حال نمی کنم ولی از اوباما طرفداری می کنم چون به نفع ایرانه. از دید یه آمریکاوی به نظر من جرج بوش اتفاقا رئیس جمهور خوبی بوده خدا می دونه نفت عراق فردا که چاهای نفت دنیا داره ته می کشه چقدر برای آمریکا میارزه خرج این جنگ یک هزارمشم نمی شه.

  5. ممنون از نظرات همه!

    به az: برنامه‌هایی هستند که برای داونلود فایل‌ها ای YouTube قابل استفاده‌اند. مثلا نگاهی به http://www.mediaconverter.org/ بیندازید.

    به نوید: مطمئن نیستم از دید یک امریکایی جورج بوش رییس جمهور خوبی بود یا نه. احتمالا بستگی دارد که از کدام امریکایی بپرسیم. در مورد ای‌میل: این‌جوری اسپم‌ها کم‌تر می‌شود – یا کمینه من این‌طور حدس می‌زنم.

  6. منظورم از دید یک آمریکایی این نبود که تمام آمریکائی ها این طوری فکر می کنند منظورم این بود اگر من یک آمریکایی بودم از جرج بوش به خاطر جنگ عراق دفاع می کنم چون سود مالی دراز مدت برای آمریکا داره در واقع یک توع استعمار نوینه و به نظر من به نفع آمریکاست ولی الآن به خاظر منفافع ایران سعی می کنم جورج بوش احمق نشون بدم و جنگ عراق احمقانه. (مثلا با کامت هایی که در بوتوب می نویسم) در مورد اسپم هم اون راباط های اسپم نویس به راحتی می تونن قسمت ایمیل هم پر کنند.

  7. سلام با تشکر از همه . به نظر من اوباما میتونه به این بحران جهانی یعنی جنگ طلبی های آمریکا خاتمه بده و مطمئنم اکثریت مردم آمریکا هم موافق برقراری صلح و آرامش در جهان هستند. در ضمن ایران هم با وجود باراک اوباما به اوضاع بهتری میرسه. هر چی باشه ایران و آمریکا هر دو از یکدیگر نفع می برند و ابن وسط جای یک رابطه دوستانه و معقول خالی. اما مثل همیشه باز هم مخالف حضور تحمیلی و استعماری امریکا در کشور ها هستیم. در مجموع باراک اوباما یک راه حل خوب برای اوضاع فعلی آمریکاست.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s