اگر هم‌دانش‌گاهی‌ام باشی چقدر خوبی؟!

نکته‌ی جالب این است که خیلی از هم‌دانش‌گاهی‌های هم‌وطن‌ام را نمی‌شناسم و جالب‌تر این‌که گویا خودشان خودشان را می‌شناسند. عجب!
حالا سوال این است: چیز زیادی را از دست داده‌ام؟!
پاسخ: نمی‌دانم!

تکمیلی: به این فکر کردم که چطوری می‌توانم بفهمم آیا چیز زیادی را از دست داده‌ام یا خیر. یک تکنیک‌اش استفاده از symmetrization است. یعنی این‌که برای مقایسه‌ی امید ریاضی (چیزی که باید با آن مقایسه کنیم ولی در دست‌رس نیست) با متوسط تجربی (که نشان می‌دهد احتمال این‌که رابطه‌ای این وسط ایجاد شود که خیلی خوب است)، بیاییم یک سری ghost sample ایجاد کنیم، بعد متوسط تجربی‌ی ghost sampleها را با متوسط تجربی‌ی نمونه‌های فعلی مقایسه کنیم. بعد می‌توان نشان داد که تفاوت متوسط‌های تجربی به تفاوت متوسط تجربی و امید ریاضی مربوط است. بعد همه چیز حل می‌شود!
تکمیلی‌تر: به نظرم مشخص شد که چرا همه‌ی هم‌دانش‌گاهی‌های ایرانی را نمی‌شناسم. (;
مکمل: البته نباید در نظر نگرفت که در حال حاضر دوستان خیلی خوبی هم این‌جا دارم!
مکمل‌تر: شاید چون به منبع لایزال(!)‌ نیکی دست پیدا کرده‌ام، دیگر نیازی به بیش‌تر کردن‌اش ندارم. همان قضیه‌ی جمع بی‌نهایت‌ها که فرقی ایجاد نمی‌کند.
استکمال: شاید هم نه!
اکتمال: به هر حال آدم باید ببیند تابع توزیع چطوری است.
شاید راه‌حل این باشد که از یک فیلتر غیرخطی استفاده کنیم. آن وقت می‌توان با خیال راحت نشست و بهره برد. نکته‌اش اما این است که این فیلتر نباید هزینه‌ی زیادی داشته باشد.

Advertisements

9 نظر برای “اگر هم‌دانش‌گاهی‌ام باشی چقدر خوبی؟!

  1. الله اکبر!!:)) چرا زیاد می شه؟!
    من فکر می کنم همون مکمل تر درسته.
    خیلی ممنون استاد. من از این به بعد هر روز به وبلاگتون سر می زنم، زمان مطالعه وبلاگتون رو جزو زمان درس خوندنم حساب می کنم!:))

  2. شرمنده رفیق! از اونجایی كه شعور ریاضی من بیشتر از چهار عمل اصلی نیست و مخصوصا قابل توجه است كه به قیافه انتگرال حساسیت خاصی دارم. از خط ششم به بعد رو نخواندم. یه خورده هم به فكر ما جماعت ریاضیات گریز هم باش اخوی. كم مونده بود پس بیفتم.

  3. به ندا: ماشالله!
    به آرش: بله! باید مواظب بود. البته ما قدر همین‌ها را هم می‌دانیم. (;
    به صورت خیالی: آقا!‌ پس این‌هایی که هم‌دیگر را می‌شناسند از کجا پیدای‌شان می‌شود؟
    به ندا: هممم … کی می‌آید آن روز که خواندن وبلاگِ من عبادت همه‌ی افراد -چه مذهبی و چه غیرمذهبی- باشد؟
    به بوگی: نه!‌ سخت نمی‌گیرم. تنها برای‌ام جالب بود. البته همه‌ی این‌ها نتیجه‌ی این است که آدم خودش را در سه چهار مکانِ مشخص محدود کرده باشد. بد است؟ شاید نباشد.
    به امضا: دشمن‌ات شرمنده باشد. از خط دوازده به بعد دوباره درست می‌شودها!!!
    به سان: چشم! بعدش چی شد؟!

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s