خشم‌ای و درنگ‌ای

خشم‌گینی. چیزی می‌نویسی و می‌خواهی خشم‌ات را با بقیه تقسیم کنی. اما درنگ: نگران هستی که خشم‌ات باعث از بین رفتن انصاف‌ات شود. ولی آیا جایی هم برای انصاف مانده است؟ مگر او انصاف داشت که زبان‌بسته را این‌گونه کرد؟ و یادت می‌آید که همیشه از ظلم متنفر بوده‌ای.
آرزو می‌کنی که با ظلم مبارزه کنی. همین …

Advertisements

7 نظر برای “خشم‌ای و درنگ‌ای

  1. کـــــــــــــــــــــــــــاملاً درک میکنم. و چه خوب شد که حداقل اینو نوشتی. سکوتی که به فروخوردن خشم منجر بشه خوبه، اما نه در حدی که واقعیت ها رو لاپوشونی کنه.

  2. میدونی اشکال بعضی‌ها چیه؟ تا خودشون سرشون توی توبره باشه یادشون میره از ظلم بگند. به محض اینکه جیره و مواجبشون قطع میشه یا بهتر بگم دیگه کسی بهشون باج نمیده، دادشون به هوا میره که مسلمانی بر باد رفت! شما دیگه این رو نگو میدونم که چه دید تیز و تلخی داری. و میدونم چرا این رو نوشتی اما یادت باشه تو هنوز نیمی از حرف‌ها رو نشنیدی

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s