Welcome to the Black Parade

از هر چیز جدیدی خوش‌ام نمی‌آید، یکی از آن چیزها هم گروه موسیقی‌ی تازه‌تاسیس است. هنوز که هنوز است اعتقاد دارم گروه‌هایی چون پینک فلوید یا متالیکا بر گروه‌های متنوع راک یا متال فعلی برتری‌ی غیرقابل انکار دارند. شاید کمی کهنه‌پسند باشم، و یا شاید ماجرا همان‌ای باشد که پیش‌تر در «غوغای یادها و سکوت حرف‌ها» درباره‌اش نوشته بودم: سرِ گذشته.
با این وجود پیش می‌آید گاهی از موسیقی‌ای خوش‌ام بیاید و نوای‌اش مدتی در گوش‌ام بنوازد. یکی از این موارد که این اواخر پیش‌آمده همین آهنگ Welcome to the Black Parade از گروه My Chemical Romance است. از همه چیز آهنگ خوش‌ام نمی‌آید. اما صدای خواننده‌اش (Gerard Way) را دوست دارم. خشِ آوای‌اش -به نظرم- مناسب یک خواننده‌ی راک یا متال است (برخلاف نود درصد خواننده‌های هم‌سنخ). کلیپ‌شان نیز به نظرم قشنگ و دیدنی است (با این‌که اولین باری که دیدم‌اش ترجیح دادم کانال را عوض کنم). البته از این‌که یک عبارت‌ای را در طول آهنگ بارها و بارها تکرار می‌کنند خوش‌ام نمی‌آید. به نظرم چنان چیزی به درد موسیقی‌ی پاپ یا موسیقی‌ی رقص -که نیاز به چندین ریتم در مقیاس‌های زمانی‌ی مختلف دارد- می‌خورد و نه موسیقی‌ی راک (گرچه قبول دارم موضوع سلیقه‌ای است). متن‌ای نیز که می‌خوانند به نظرم بدک نیست. البته باید زمان بگذرد تا ببینم آیا می‌توانم بیش‌تر با آن ارتباط برقرار کنم یا خیر. فعلا خودم را در موقعیت هم‌سان با موضوعِ متن نمی‌توانم قرار دهم.

متن آهنگ را در زیر می‌گذارم، لینک به آهنگ‌اش را نیز پس از آن و کلیپ‌اش را نیز در آخر (اگر به‌ام بگویید که آیا می‌توانید کلیپ‌اش را درست ببینید یا نه ممنون می‌شود). اگر توانستید، کلیپ را ببینید.

Welcome to the Black Parade
When I was a young boy,
My Father took me into the city,
To see a marching band.
He said, «Son when, you grow up,
Would you be the savior of the broken,
The beaten and the damned?»He said, «Will you defeat them,
Your demons and all the non-believers,
The plans that they have made?

«Because one day, I leave you,
A phantom to lead you in the summer,
To join the black parade.»

When I was a young boy,
My father took me into the city
To see a marching band.

He said, «Son, when you grow up,
Would you be the savior of the broken,
the beaten and the damned?»

Sometimes I get the feeling she’s watching over me,
And other times I feel like I should go.
When, through it all, the rise and fall,
The bodies in the streets.
And when you’re gone we want you all to know,

We’ll carry on, we’ll carry on.
Though you’re dead and gone, believe me,
Your memory will carry on, will carry on,

We’ll carry on, we’ll carry on
And in my heart I can’t contain it,
The anthem won’t explain it.

And we will send you reeling from decimated dreams
Your misery and hate will kill us all.
So paint it black and take it back,
Let’s shout it loud and clear
Do you fight it to the end?
We hear the call to, to carry on;

We’ll carry on.
And though you’re dead and gone, believe me,
Your memory will carry on,
We’ll carry on
And though you’re broken and defeated
Your weary widow marches on.

And on we carry, through the fears
Ooh oh ohhhh
Disappointed faces of your peers,
Ooh oh ohhhh,
Take a look at me, cause I could not care at all;

Do or die, you’ll never make me.
Cause the world will never take my heart.
You can try; you’ll never break me.
want it all, I’m gonna play this part;
I won’t explain or say I’m sorry
I’m not ashamed, I’m gonna show my scar
You’re the chair, for all the broken
Listen here, because it’s only…
I’m just a man, I’m not a hero!
Just a boy, who’s meant to sing this song;
Just a man, I’m not a hero!
I don’t care!

We’ll carry on, We’ll carry on.
And though you’re dead and gone, believe me,
Your memory will carry on, will carry on.
And though you’re broken and defeated,
Your weary widow marches on,

Do or die, you’ll never make me.
Cause the world will never take my heart.
You can try; you’ll never break me.
want it all, I’m gonna play this part;

we’ll carry on.

Do or die, you’ll never make me.
Cause the world will never take my heart.
You can try; you’ll never break me.
want it all, I’m gonna play this part;

we’ll carry on.
-Welcome to the Black Parade, My Chemical Romance, 2006
Listen (MP3 – 4.7MB)

Advertisements

12 نظر برای “Welcome to the Black Parade

  1. خدای من سولوژن! قول بده هر ترانه‌ای که به نظرت قشنگ اومد رو همیشه بذاری توی وبلاگت. بعد از Wish You Were Here این دومین باریه که همون چیزی که این اواخر دنبالش بودم رو این‌جا پیدا می کنم. همین پریروز بود که از رادیوی راننده‌ی اتوبوس دانشگاه پخش می‌شد و من سعی می‌کردم یه فسمت‌هایی از لیریک رو حفظ کنم تا بعداً بتونم اسم خواننده و خود ترانه رو پیدا کنم. بازم ممنونم:)

  2. من هم کارهاش رو دوست دارم. البته این ویدیو که در وبلاگت گذاشتی موسیقی و ویدیوی محبوب من از این گروه نیست.
    من ویدئو رو بدون مشکل دیدم. اینترنتم 256k هست و فیلتر شکن هم دارم.
    و در باره این که قدیمی‌ها بهتر از جدیدها هستند باهات مخالفم اساسی! من هیچ وقت تو چیزی به اندازه موسیقی راک نبوغ پیدا نکردم (چون درکم تو چیزهای دیگه محدودتره) و اصلاً باور ندارم که این نبوغ با پینک فلوید و ریدیوهد و غیره تموم شده. (متالیکا البته خیلی وقته تقش در اومده!)

  3. به جیرجیرک: ممنون از توضیح‌تان! (: البته من نمی‌دانم که آیا شما پست دیوار فیلتر هستید یا نه. من بیش‌تر منظورم از آن لحاظ بود. نکته‌اش در واقع این است که شنیده‌ام یوتیوب(!) را از بدون فیلتر دید اگر آن www اول‌اش را نگذاشت.
    به پسر فهمیده: پوزیتویست‌ها همه از راک خوش‌شان می‌آید؟ (; فکر نکنم!
    به گیوتین: هممم … راننده‌ی اتوبوس؟! اممم … البته، چشم!
    به سامان: بدون فیلترشکن هم می‌توانستی ببینی؟ در مورد موسیقی و غیره … خب! شاید حرف‌ام درست نباشد. اما مثلا چند نمونه بگو از راک جدید که قابل مقایسه است. و البته radiohead هم که نسبتا جدید است (دهه‌ی نودی است!).

  4. به سامان: خب! دو سه تا دیگه هم بگو دیگه!
    البته من نظرم را به‌تر است تعدیل کنم. شاید یک دلیل این‌که به نظرم گروه‌های قدیمی‌ی دوست‌داشتنی‌ی بیش‌تری نسبت به گروه‌های جدید داریم و کمِ کم یکی دو سال طول می‌کشد تا گروه جالب جدیدی کشف شود(!)، این است که گذشته بازه‌ی زمانی‌ی بیش‌تری را نسبت به حال پوشش می‌دهد! (;
    در واقع می‌توان کل دهه‌ی هفتاد و هشتاد را گذاشت و چند نفر از آن انتخاب کرد، و بعد گفت که بله! تازگی‌ها گروه خوب کم شده.
    البته باز هم فکر می‌کنم چگالی‌ی گروه‌هایی که کار تازه‌ای ارایه می‌دهند کم‌تر از پیش است.
    یک مثال دیگر بزنم از یک گروه راک خوب: آناتما و هم‌چنین ColdPlay. حالا نوبت شما است!

  5. ممنون از معرفیت برادر. حال داد و بازم مرسی.
    اما دو نکته:
    1- کاملا موافقم که قدیمی ها یه چیز دیگه هستن حتی تو موسیقی سنتی خودمون و حتی تو جز و بلوز.
    2- ناامیدم نکن رفیق. متالیکا هم شد موزیک. متالیکا به 10 دلیل شاید هم 15 دلیل یه گروه پاپ بوده و سطح کاریشون زیر خط فقر موسیقی قرار داره. مرامی دور متالیکا رو خط بکش تا متال رو بهتر حال کنی. مگه Empyrium و Therion و هزار تا گروه درست و درمون دیگه مردن که حرف از متالیکا میزنی.

  6. راستی یادم رفت. راک رو دیوانه وار میپرستم به شرطی که قدیمی باشه برادر. به هر حال هر چی باشه مفاهیمی که راک رو میسازه این روزا یخورده کمرنگ شدن. به اضافه اینکه جدیدی ها کلا حس و حال قدیمی هارو ندارن.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s