تنهایی و خلاقیت ادبی

تنهایی لازمه‌ی خلاقیت ادبی است. آن هم تنهایی ممتد و طولانی و زجرآور. آن‌گاه‌ای که شروع به رنج کشیدن می‌کنی، جرقه‌های خلاقیت‌اند که از ذهن‌ات بیرون می‌پرند.
گویا ارزش‌های ادبی ناشی از رنج‌های بزرگ مای‌اند و رنج‌های بزرگ در تنهایی زاده می‌شوند.

Advertisements