دوست ندارم این وضعیت را

خب، یکی از چیزهایی که اذیت‌ام می‌کند –و دوست دارم آن را بلند بلند در این‌جا بگویم- این است که آن‌قدر که باید دوست‌های‌ام را نمی‌بینم و خبری ازشان ندارم (گویا دچار یک بیماری شده‌ام که هر چه می‌گذرد کم‌تر وقت خالی پیدا می‌کنم). طبیعی است که آن‌ها هم زیاد خوشنود از این وضعیت نباشند. اممم … نمی‌خواهم اسم تک‌تک دوستان‌ام را که دل‌ام برای‌شان تنگ شده بیاورم (که کم نیستند)،‌ اما دوست دارم بدانند که به یادشان هستم. ببخشایید از این وضعیت!

Advertisements